موسساتی که درآن ازشیوه مدیریت متمرکز استفاده میشود، بحرانهای ناشی ازشرایط تورمی به زیردستان منتقل می شود.

افزایش بی رویه قیمت کالاها وخدمات که منجربه ایجاد تورمی شدید ومهارنشدنی گردیده است ، مدیران آن دسته ازموسسات اقتصادی (که درآن ازشیوه مدیریت غیرمتمرکزاستفاده می نمایند) راوادار به انتقال بحرانهای ناشی ازتورم به نیروهای کارنموده است.

کارفرمایان این موسسات اقتصادی( به علت نداشتن شناخت و آگاهی نیروهای کار، ازحقوق قانونی خویش ونیز به دلیل عدم تشکلهای صنفی که ازمنافع نیروهای کارحمایت نمایند) معضلات ناشی ازشرایط تورمی را به نیروهای کارخویش انتقال می دهندوبا ایجاد دشمن واهی ، به آنان اینطور وانمود می نمایند که این دشمن مسبب همه مصائب وبدبختیهای آنان بوده وتمامی افکاروذهنیات نیروهای کارخودرا به سمت دشمن خیالی سوق داده وازاین وضعیت استفاده نموده ، اقدام به کاهش دستمزد آنان می نمایند وتوسط مشاورین گوناگون ، نسبت به حذف مزایای شغلی آنان به طرق مختلف می پردازند.

این کارفرمایان، با ایجاد رعب ووحشت درمیان کارکنان زیر دست خود، ضمن معرفی فرد یا افرادی ازآن موسسه ، بعنوان طرفدار دشمن واهی ، اقدام به حرکات غیر اخلاقی می نمایند، تا بدینوسیله ضمن مرعوب نمودن نیروهای کار، بیشتروبهتربتوانند آن عده ازنیروهای ضعیف النفس (که ازآگاهی کمتری برخوردارهستند) علیه نیروهای کاردیگر استفاده نمایند وتابتوانند ازخواسته های بحق وقانونی نیروهای کارجلوگیری نموده وبدبن وسیله بتوانند ازبحرانهای ناشی ازشرایط نامساعد اقتصادی رهائی یابند.

اما ، ازآنجائیکه روشهای مدیریت متمرکز وغیردمکراتیک درشرایط کنونی نمی تواند ، چاره ساز مشکلات مدیران این گونه موسسات باشد ، بتدریج همه نیروهای کاربه ترفندهای این مدیران پی برده ونسبت  به خنثی سازی آن  خواهند پرداخت ودراین هنگام ممکن است وضغیت این موسسات اقتصادی بمخاطره افتاده وتمامی این نیروها کار به خیل بیکاران جامعه افزوده شوند.

حال اگر اینگونه موسسات اقتصادی بجای استفاده ازشیوه مدیریت متمرکز ازروش دمکراتیک وغیرمتمرکز استفاده نموده وسعی درکاهش فاصله خود با کارکنان تحت امرخود بنمایند، درهنگام بروز بحرانهای اقتصادی ازمشورت ویاری آنان بهره مند شده، ضمن برخورداری ازحمایت قاطع این نیروهای کار، قادربه حل معضلات اقتصادی خویش خواهند بود وبدین ترتیب وضعیت این موسسات بمخاطره نیفتاده ونیروهای کارنیزهمچنان به فعالیت خود ادامه خواهندداد.

نگاهی کوتاه برآن دسته ازموسسات اقتصادی که توسط شرکتهای خصوصی مدیریت می شوند.

یکی ازمهمترین چالشهای کنونی شرکتهای خصوصی ، شیوه تامین مالی برای ادامه فعالیتهای اقتصادی آن موسسات می باشد، که بعلت عدم داشتن شرایط لازم برای احراز آن ، لاجرم ازافراد ذی نفوذ( که بنحوی با افراد مراکز ارائه دهنده تسهیلات ارتباط داشته) تحت هرشرایطی استفاده نموده ودرهنگام دریافت تسهیلات ملزم به انجام تعهداتی می گردند ، که پس از دریافت این تسهیلات قادربه انجام آن نبوده وازانجام آن خوداری می نمایند. وبعلت اینکه قرارداد فی مابین آنان مکتوب نبوده وبصورت شفاهی مطرح شده ، بهمین علت قابل رسیدگی درمراجع قانونی وقضائی نمی باشد . اشخاص تامین کننده مالی آن موسسه که خودرا مغبون می بینند ، اقدام به کارشکنی درآن موسسه اقتصادی نموده وبجهت داشتن ارتباط با موسسات مختلف تامین کننده اعتبارات ، آنچنان وضعیتی را برای مدیریت آن موسسه ایجاد می نمایند که ادامه فعالیت را برای آنان غیرممکن می سازند.

مدیریت موسسه که دراین شرایط خودرا ناتوان احساس می نماید وازطرف دیگر تامین حقوق نیروهای کارنیزبرایش امری دشوارگردیده است ، بناچار مشکلات ایجاد شده را فرافکنی نموده وگناه آن را منوجه فرد ویا افرادی ازکارکنان خود ساخته وبرای دیگر کارکنان اینطور عنوان می نماید که فردی ازمیان شما منافع شرکت را مورد مخاطره قرار داده که منجر به کاهش درآمدهای آن گشته است وبهمین علت همگی بایستی تنبیه شوند تا فرد خاطی توسط شما شناسائی شده وازاین طریق بتوانید به حقوق کامل خود دست بیابید.

دراین میان مدیریت ازروش تشویق برای یکی وتنبیه برای همه استفاده می نماید ، که دراینصورت تمامی نیروهای کار اقدام به تخریب هم نموده وبرای دست یابی به پاداش، ازهرگونه اقدام ناشایستی فروگذارنمی نمایند و بعلت رقابت افراد برای دست یابی هرچه سریعتر به پاداش مورد نظر ، محیطی پراز نشنج وغیر قابل تحمل ایجاد می گردد که دربعضی موارد حتی ادامه فعالیت موسسات اقتصادی را غیر میسر می سازد.

اگر مدیران اینگونه موسسات اقتصادی بجای استفاده ازافراذ ذی نفوذ ، شرایط لازم برای استفاده ازتسهیلات را فراهم می نمودند ، آنگاه نیازی به افراد فرصت طلب نداشته واینگونه نیروهای کارونیز موسسات خودرا درمعرض خطر ونابودی قرار نمی دادند.